1. Dziś przypada dziesiąta niedziela w ciągu roku. Ponieważ mamy czerwiec, zachęcam do licznego udziału w nabożeństwach czerwcowych, by być jeszcze bliżej Jezusowego Serca, które jest najpełniejszym wyrazem Bożej miłości miłosiernej, Bożego miłosierdzia. To wyjątkowa okazja do wynagrodzenia Bogu za grzechy swoje i świata. Częściej odmawiajmy Litanię do Serca Pana Jezusa i Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Może warto też uważniej wczytać się w Dzienniczek Świętej Siostry Faustyny, wielkiej apostołki miłosierdzia Bożego! Podczas każdego czerwcowego nabożeństwa adorujemy Pana Jezusa – Miłość Miłosierną ukrytą w Eucharystii.

1. Dzisiaj, w uroczystość Trójcy Przenajświętszej, ze szczególną czcią Kościół wypowiada modlitwę: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu…”. Warto też zdać sobie sprawę, że ile razy świadomie i pobożnie wykonujemy znak krzyża, modlitewnie wielbimy Trójcę Przenajświętszą – jednego Boga w trzech Osobach. Jeśli dzisiaj człowiekowi, nawet chrześcijaninowi, trudno pojąć tę prawdę, tym bardziej módlmy się o mądrość Bożą i o światło Ducha Świętego.

1. W uroczystość Zesłania Ducha Świętego, nazywaną w Polsce „Zielonymi Świątkami”, kończy się okres Wielkanocy. Kościół modli się: „Panie, nasz Boże, spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnice Eucharystii i doprowadził nas do całej prawdy”. On umacnia to, co słabe, prostuje to, co błędne, rozgrzewa oziębłe i przynosi błogosławieństwo pokoju. Nie lękajmy się, On wszystkiego nas nauczy. Tylko otwórzmy się na Jego światło i pamiętajmy, że każda Eucharystia jest wciąż dokonującą się Pięćdziesiątnicą.

1. Dziś obchodzimy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Chrystus Pan, zanim opuścił ziemię, powiedział do Apostołów: „A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie” (J 12,32). Tłumaczył im, że Jego odejście jest potrzebne, aby mógł zesłać Ducha Pocieszyciela. Po złożonej z samego siebie Ofierze Nowego i Wiecznego Przymierza wszedł do chwały Ojca, aby wstawiać się za nami i przygotować nam miejsce.

1. Dziś, w szóstą niedzielę Wielkanocy, gromadzimy się wokół ołtarza, aby misterium paschalne mogło przemienić nasze życie. Przyjmowanie sakramentów świętych, zwłaszcza pełny udział w Eucharystii, wsłuchiwanie się w słowo Boże – to wszystko otwiera nas na Najwyższego, który zadziwia swoją mocą, dobrocią i bezinteresownością. Tak rodzą się wiara, nadzieja i miłość – dobro, którym można i trzeba się dzielić z innymi. Właśnie w ten sposób stajemy się solą ziemi, nadajemy właściwy sens naszej doczesności.

1. Dziś piąta niedziela Wielkanocy. Po raz kolejny gromadzimy się na Świętej Wieczerzy, aby pokrzepiać się słowem Bożym i Chlebem eucharystycznym. Umocnieni darami Bożymi, będziemy wkraczać w nowe wyzwania kolejnego tygodnia i dawać świadectwo wiary w Zmartwychwstałego Pana. 

1. Dzisiejszą niedzielę przeżywamy w Kościele jako Światowy Dzień Modlitw o Powołania. Rozpoczynają się też Kwartalne dni modlitw o powołania do służby w Kościele. Musimy prosić Jezusa Chrystusa – Dobrego Pasterza, aby nigdy nie zabrakło nowych pracowników w winnicy Bożej. Musimy modlić się o święte i liczne powołania kapłańskie i zakonne, o ludzi gotowych pójść przemieniać serca innych, podjąć trudne zadania wobec współczesnego świata. Mając wśród siebie kapłanów, mamy dostęp do niewyczerpanych łask Bożych płynących z sakramentów świętych.

1. Dziś przypada trzecia niedziela Wielkanocy. Przeżywamy okres radości płynącej z doświadczenia mocy Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta moc uzdalnia nas do kochania innych i tworzenia z nimi autentycznej wspólnoty – komunii. Okres od zmartwychwstania do wniebowstąpienia Pan Jezus poświęcił tym, których najbardziej umiłował. Spróbujmy wejść do tego grona, poczujmy się zaproszeni do bliskiego przebywania ze Zmartwychwstałym, które najlepiej realizuje się przez nasz pełny udział w Eucharystii.

1. Dziś przypada Niedziela Miłosierdzia Bożego. Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa najdobitniej przekonują nas o tym, że Bóg jest miłością, że potrafi jedynie kochać i przebaczać. Jako Kościół, napełnieni paschalną radością, mamy teraz tylko jedno zadanie: głosić i uobecniać miłosierdzie Boga objawione w Jezusie Chrystusie, który cierpiał za grzeszny świat, prawdziwie zmartwychwstał i żywy jest pośród nas. Warto w tym miejscu przypomnieć słowa Świętego Jana Pawła II wypowiedziane w 2002 roku w Łagiewnikach: „Trzeba przekazywać światu ogień miłosierdzia. W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście! To zadanie powierzam wam, drodzy bracia i siostry, Kościołowi w Krakowie i w Polsce oraz wszystkim czcicielom Bożego miłosierdzia, którzy tutaj przybywać będą z Polski i z całego świata. Bądźcie świadkami miłosierdzia!”. Jako uczniowie Chrystusa uobecniającego miłosierdzie Boże, głośmy je światu i okazujmy je wszystkim braciom i siostrom.

1. Dzisiaj drugi dzień świąt i drugi dzień w oktawie Wielkanocy – Poniedziałek Wielkanocny. Liturgiczny okres Wielkanocy będzie trwał aż do Zesłania Ducha Świętego – Zielonych Świąt. Pierwszy tydzień Wielkanocy, a zwłaszcza jego pierwszy dzień, mają bardzo uroczysty charakter. Nie obchodzimy w tym czasie żadnych innych uroczystości. W ten sposób Kościół podkreśla fundamentalne znaczenie zmartwychwstania Chrystusa dla chrześcijaństwa. Cieszmy się i radujmy największym cudem Pana Jezusa, który na powrót otwiera nam bramy nieba.

1. Miłość ostatecznie zwycięża śmierć, zatem przyobleczmy nasze życie w zwycięską miłość Ojca i jej doświadczajmy. Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca. Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca. Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie: aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca. Ogarnięci miłością Bożą i nadzieją, dzielmy się tymi darami z naszymi braćmi. Potrzeba bowiem tej miłości i nadziei w każdym wymiarze naszego życia, zwłaszcza społecznym i narodowym.

1. Dzisiejsza Niedziela Palmowa wprowadza nas w tajemnicę Wielkiego Tygodnia. Tak jak Pan Jezus wszedł do Jerozolimy, tak przychodzi dziś do każdego z nas. Oby nie okazało się jednak, że stoimy w tłumie, który woła: „Hosanna”, a za chwilę będzie wołał: „Na krzyż z Nim!”. Podczas wszystkich Mszy Świętych ma miejsce obrzęd błogosławienia palm.

1. Od dzisiejszej – piątej niedzieli Wielkiego Postu – zmienia się charakter tego liturgicznego okresu. Cały czas towarzyszyło nam wezwanie Kościoła do nawrócenia i pokuty, skorzystania z łaski przebaczenia, którą miłosierny Bóg pragnie nas obdarzyć. Teraz Wielki Post nabiera charakteru pasyjnego. Od dziś do końca obrzędów Wielkiego Piątku w kościele zasłaniamy wszystkie krzyże. Skupimy się na rozważaniu męki Pańskiej, stąd jeszcze większa zachęta do udziału w nabożeństwach Drogi krzyżowej i Gorzkich żali. Apel ten kieruję zwłaszcza do tych, którzy jeszcze w tym roku nie uczestniczyli w tych pięknych pasyjnych nabożeństwach.

1. Dzisiejsza – już czwarta niedziela Wielkiego Postu – różni się nieco od pozostałych. W tradycji Kościoła nazywamy ją niedzielą Laetare, czyli niedzielą radości. Widzimy to nawet w zmianie postnego fioletu na różowy kolor szat liturgicznych. W połowie Wielkiego Postu Kościół wzywa wiernych do radości, aby wszyscy podejmujący trud przemiany serca wytrwali w tym niełatwym codziennym wysiłku.

1. Dobiegamy już połowy tegorocznego czasu pokuty i nawrócenia – dzisiaj trzecia niedziela Wielkiego Postu! Baczniej przyjrzyjmy się więc w tym świętym czasie, jakie owoce wiary wydajemy w codzienności. Czy w ogóle nasza wiara przynosi jakiekolwiek owoce? Jeśli nie, to jest to dobry czas, aby się zmienić, aby powrócić do początku naszej wiary – do chrztu świętego i przypomnieć sobie, że woda chrztu obmyła nas z grzechu pierworodnego, uczyniła nas dziećmi Bożymi i włączyła do wspólnoty Kościoła. Ale te przywileje pociągają też za sobą obowiązek dbania o zaszczepioną w naszych sercach wiarę, rozwijania jej i pogłębiania oraz dzielenia się nią z innymi. Obecnie trwający rok duszpasterski ciągle nam przypomina, że jesteśmy uczniami Chrystusa i Jego misjonarzami we współczesnym świecie.

1. Dziś przypada druga niedziela Wielkiego Postu. Kościół na różne sposoby pragnie nam pomóc, abyśmy ten święty czas przeżywali z jak największym pożytkiem. Czyni to zwłaszcza przez głoszenie słowa Bożego oraz sprawowanie sakramentu pojednania i pokuty. Czyni to także przez organizowanie w tym czasie rekolekcji, dni skupienia czy specjalnych nabożeństw pokutnych… Przypominam, że w naszym kościele w każdy piątek o godz. 17:00 razem z Chrystusem i Jego Bolejącą Matką przemierzamy Drogę krzyżową, a w niedziele o godz. 10:15 rozpamiętujemy mękę Pana Jezusa podczas Gorzkich żali. Wszystkich zachęcam do licznego udziału w tych nabożeństwach. 

1. Dzisiaj przeżywamy pierwszą niedzielę Wielkiego Postu. Kończą się trwające od Środy Popielcowej Kwartalne dni modlitw o ducha pokuty. Warto przytoczyć przy tej okazji słowa Świętego Jana Pawła II: „Rozpoczynający się okres Wielkiego Postu jest okazją do bardziej intensywnej modlitwy i wielkodusznej pokuty dla ubłagania Boga o łaskę nawrócenia serc i dar pokoju w sprawiedliwości dla wszystkich ludzi”. Starajmy się, aby owoce duchowe, jakie w tym czasie otrzymamy, promieniowały wokół nas, a trud stawania się lepszymi ofiarujmy także za innych, zwłaszcza za tych, którzy obrażają Pana Boga i za to nie przepraszają, oraz za pokój na świecie.

1. Każda niedziela jest wyjątkową okazją do dojrzewania naszej wiary, do pogłębiania i zacieśniania naszej osobistej relacji z Panem Bogiem. Jakże jest ważne, aby w tym procesie brała udział każda nasza rodzina i cała wspólnota parafialna. Pozwólmy Panu Jezusowi przemieniać nasze życie. Powierzajmy Mu trudy minionego tygodnia i nadzieje nadchodzących dni. Niech On działa w naszych sercach, wówczas codzienność wypełni się dobrem.

1. Dziś na Eucharystii gromadzi nas Chrystus w piątą niedzielę w ciągu roku liturgicznego. Pamiętajmy, że nikt z nas ani cała nasza wspólnota parafialna nie jest w stanie pogłębić swojej więzi z Panem Bogiem bez Eucharystii. Dopiero karmiąc się prawdziwą Miłością, każdy chrześcijanin uczy się ofiarnego życia. Częściej i uważniej wczytujmy się w objawienie Boże zawarte w Piśmie Świętym. Jednocześnie wsłuchujmy się w to, co mówi Kościół, którego zadaniem jest ciągłe przybliżanie nas do zbawienia. 

1. Dziś czwarta niedziela zwykła w roku liturgicznym. A w najbliższy poniedziałek,   2 lutego, przypada święto Ofiarowania Pańskiego, popularnie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Będziemy wspominać dzień, kiedy Maryja i Józef przynieśli małego Jezusa do świątyni, aby ofiarować Go Panu. Starzec Symeon nazwał Jezusa „Światłem na oświecenie pogan i ludu Izraela”. Msza Św. z błogosławieństwem święć o godz. 17:00.

1. Dzisiejsza niedziela w całym Kościele powszechnym – jako trzecia niedziela w ciągu roku – z ustanowienia papieża Franciszka jest obchodzona jako Niedzielą Słowa Bożego. Pierwszą taką Niedzielę przeżywaliśmy w 2020 roku. Papież chciał, aby ta Niedziela była w szczególny sposób poświęcona rozważaniu słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym, abyśmy głębiej zastanowili się nad jego sensem i zachęcali do tego innych. Wszak w tekstach natchnionych zawarta jest mądrość Boża, którą mamy odkrywać, poznawać i według niej żyć na co dzień.

1. W Kościele trwa Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. Pan Jezus domaga się wzajemnej miłości: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem”. Niech ta miłość stanie się naszym znakiem rozpoznawczym w świecie. 

1. Wspomnienie wydarzenia nad Jordanem, gdzie Pan Jezus przyjął chrzest, a także gdzie Bóg potwierdził, że jest On Jego Synem, kończy okres Narodzenia Pańskiego. Od jutra w liturgii rozpoczyna się tak zwany okres zwykły – w ciągu roku. Jednak w naszej tradycji przedłużamy śpiewanie kolęd do 2 lutego, czyli do święta Ofiarowania Pańskiego, zwanego u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, które bezpośrednio wiąże się z Bożym Narodzeniem. Zapamiętajmy dziś słowa Boga Ojca o Jezusie: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.

1. Przeżywamy radość z narodzenia Pańskiego, choć to już druga niedziela po świętach Bożego Narodzenia.

1. Dzisiejsza, ostatnia niedziela 2025 roku, jest świętem Świętej Rodziny Nazaretańskiej: Jezusa, Maryi i Józefa. Wpatrując się w Świętą Rodzinę, łatwiej zrozumiemy nasze powołanie do życia w rodzinie. Ona jest wzorem dla naszych rodzin. Pamiętajmy, że zadaniem każdego chrześcijanina jest przede wszystkim troska o własne zbawienie. Dla wszystkich powołanych do życia małżeńskiego i rodzinnego ta troska wyraża się przez dobre i przykładne, godne życie w rodzinie i poprzez rodzinę. Prośmy Pana Boga, aby w tych niełatwych czasach i mimo zagrożeń nasze rodziny stawały się prawdziwym domowym Kościołem. Pamiętajmy, że kochające się i przykładnie żyjące polskie rodziny mają być solą dla ziemi. Zawierając autentyczną przyjaźń ze Świętą Rodziną, uczmy się sztuki budowania więzi w oparciu o prawdziwą miłość.

1. Dziś czwarta niedziela Adwentu, a w najbliższych dniach będziemy przeżywali uroczystość Narodzenia Pańskiego. W najbliższą środę przypada Wigilia i po niej kolejne świąteczne dni. Czy do ich przeżywania jesteśmy dobrze, po chrześcijańsku przygotowani? Narodzenie Dzieciątka Jezus powinniśmy świętować radośnie i z czystym sercem. Niech to będzie przeżycie religijne. Pamiętajmy, że to Bóg wkracza w naszą historię i nadaje naszemu życiu wymiar Boży. Pamiętajmy, że Słowo, które stało się Ciałem, jest ciągle pośród nas, zamieszkało między nami i nieustannie uzdalnia nas do niesienia Dobrej Nowiny innym. 

1. W tym tygodniu, od środy, 17 grudnia, rozpoczniemy okres bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego. Zastanówmy się, jak przeżywamy ten święty czas? Może to właściwy moment na korektę naszego postępowania, na pojednanie się z Panem Bogiem i bliźnimi przez szczerą spowiedź. Kościół przychodzi nam z pomocą jako szafarz Bożego miłosierdzia oraz przez piękno i bogactwo adwentowej liturgii. Wykorzystajmy ten czas na szczególne pogłębienie więzi z domownikami oraz z naszym Kościołem parafialnym, w którym uczymy się przyjaźni z Panem Bogiem, aby dalej w niej wzrastać, dojrzewać i dzielić się nią z innymi.

1. Dziś druga niedziela Adwentu. Trwamy w radosnym czasie oczekiwania na spotkanie z Panem. Dzisiejsza niedziela jest jednocześnie szczególnym – już dwudziestym szóstym z kolei – Dniem Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie. Do puszek przed kościołem składamy ofiary na pomoc Kościołowi w byłych krajach Związku Sowieckiego. Zważywszy na warunki wojny i biedy, w jakich żyją tam katolicy, polecam ten ważny cel ofiarności Parafian do puszki po mszy św.

1. Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy kolejny Adwent, czas radosnego oczekiwania i przygotowania na przyjście Chrystusa. W pierwszej części (do 16 grudnia) będziemy pochylać się nad tajemnicą powtórnego przyjścia Pana na końcu czasów. Druga część (od 17 do 24 grudnia) będzie stanowić bezpośrednie przygotowanie do celebrowania pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa na ziemię – na uroczystość Narodzenia Pańskiego. Wykorzystajmy dobrze ten czas na słuchanie słowa Bożego oraz wchodzenie w tajemnicę bliskości Boga, który przychodzi jako Emmanuel – Bóg z nami.